ا در ادبیات غنی خود مثلی داریم که می گوییم احترام امامزاده بدست متولی آن است . حکایت امامزاده مورد نظر ما مجلس شورای اسلامی است . این روزها این امامزاده؟  نه تنها پایگاهی برای نیازمندان نیست  بلکه به نوعی مشغول دست رد زدن به سینه کسانی است که عزت وعظمت آن در رای آن ها تبلور یافته  و در این میان عده ای بی توجه به اعمال خود به پا برخاسته اند که از حرمت مجلس دفاع کنند اما به راستی دفاع از چه؟؟؟

وقتی از حرمت مجلس گفته می شود باید ابتدا تعریف کرد که منظور حرمت و شان خود مجلس است یا افراد در آن که اگر منظور جایگاه مجلس است جایگاه آن در قانون تعریف شده و مورد تایید و احترام همگان است، فقط باقی می ماند مجلسی ها که باید راجع به آنان صحبت کرد!!!

آن چه شان یک نماینده است احترام به آرا ونظرات مردمی است که به او رای داده اند برای پیشبرد امور، اولین نقطه سقوط یک نماینده بی اعتنایی به همین امور است . وقتی می بینیم نماینده ای چند دوره در یک شهر نماینده بوده و هنوز پروژه های ناتمام بیست ساله  را طلب می کند و جوابگو نیست که چگونه نتوانسته به امور شهر خود  در طی این دوره جامه عمل بپوشاند ، وقتی نماینده ای در نطق میان  دستور خود در حداقل وقت به مردمی که برای نیازشان به او رای دادند اهمیت می دهد وقتی نیازهای اساسی مردم را فدای بازی های سیاسی و گروکشی ها می کنند ، وقتی مردم مثل همه کشورهای دموکرات دنیا به لیست یک گروه خاص سیاسی با شخصیت سیاسی مشخص رای می دهند و آن گاه می بینند که نمایندگان حزب متبوعشان با احزاب مخالف اندیشه آنان حشر و نشر دارند و ائتلاف می کنند  و وقتی همه این وقتی های گفته شده و نشده را در کنار هم می گذاریم  می بینیم بزرگترین توهین کنندگان به مجلس متولیان آن هستند نه جریانات  بیرونی!!!

اهمیتی ندارد آن ها که در اعتراض به مصوبه مجلس در مورد دانشگاه آزاد در مقابل مجلس جمع شدند و شعار دادند طرفدار دولت بودند یا بسیجی یا... نکته مهم تصویب این مصوبه کاملا سیاسی و غیر قانونی  است ، اهمیتی ندارد یک جوان خام شعاری بر علیه مجلس بدهد موضوع آن جا اهمیت پیدا می کند که نماینده ای با بیش از چند دهه عمر با یدک کشیدن نام دکتر دوست و هم حزبی خود را با الفاظ پست در مجلس صدا می کند، اهمیتی ندارد که یک فرد عامی در مورد مصوبه مجلس ایراد بگیرد آن جایی مشکل پیدا می شود که حق و حقوق آن فرد عامی فدای تسویه حساب های سیاسی شود!!!

حقیقت این است مجلس فعلی ضربه ای را که از خود می خورد از هیچ ارگان وسازمانی و جمعیتی  دریافت نمی کند. ماجرای تعرفه خودروهای وارداتی ، ماجرای دانشگاه آزاد ، ماجرای تغییر ریاست مجلس  در فراکسیون اصولگرایان در آغاز مجلس هشتم ، ماجراهای اتفاق افتاده در تصویب بودجه های سالانه ، ماجرای دخالت مجلس در تعیین معاونین رییس جمهور یا امور مربوط به دستگاه اجرایی ، حضور نامنظم نمایندگان در مجلس که صدای رهبری را هم در آورد و....در همه این ماجراها این متولیان مجلس بودند که بازیگردان بودند!!!

شان مجلس ما حضور کارشناسان نخبه سیاسی و اقتصادی و امنیتی است، شان مجلس ما حضور مرتب و همراه با تعهد در جلسات است ، شان مجلس  تصویب مصوبات بر مبنای منفعت مردم است نه گروه های سیاسی ، شان مجلس در نظارت بر دولت است نه تشکیل دولت سایه، شان مجلس در حضور نمایندگان با اخلاق و با ادبیات صحیح سیاسی و اجتماعی است نه افراد متکبر و حراف باری به هر جهت و چنین مجلسی در راس امور است و متولیان چنین مجلسی جایگاهی برای آن می سازند که هیچکس نتواند به ان جسارت کند.

آن چه باید هدف باشد اصلاح امور است نه توجیه آن ، مجلس باید بیاموزد بدون تعصب و غرور کاذب در خود بازنگری کند و در این باب فقط ملاحظه منافع ملت صورت بگیرد نه اشخاص ، مجلس برای مردم است و از آن جهت مشروع است که مطلوب مردم باشد ، مجلس سیاسی و حزبی نه جایگاه مردمی دارد و نه قابل دفاع و ارزشگذاری است .